Slender - The arrival

Θυμάστε το Slender; Αν όχι επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι το Slender είναι ένα δωρεάν indie παιχνίδι , από την Parsec productions , το οποίο έκανε τόσο ντόρο όταν βγήκε, που η blue isle studios αποφάσισε να συνεργαστεί με την Parsec , για ένα εμπορικό αυτή τη φορά sequel, ονόματι Slender the arrival. Επειδή το παρακάτω κείμενο είναι ουσιαστικά sequel του προηγούμενου review που είχαμε κάνει για το Slender, καλό θα ήταν να φρεσκάρετε την μνήμη σας διαβάζοντας το παλιό εδώ : http://thegamersleague.blogspot.gr/2012/08/slender-game.html, αν πάλι θεωρείτε ότι κατέχετε το θέμα του Slender, μπορείτε να προχωρήσετε αμέσως παρακάτω.

Η ιστορία είναι απλή. Πρωταγωνίστρια είναι η Lauren, η οποία έχοντας χάσει πρόσφατα κάθε ίχνος της παιδικής της φίλης Kate, αποφασίζει να την επισκεφτεί στο σπίτι της στην καρδιά του δάσους. Και για να ενδυναμωθεί ακόμα περισσότερο η cliche εισαγωγή του θρίλερ, ένα πεσμένο δέντρο αναγκάζει την Lauren να συνεχίσει με τα πόδια το δρόμο της, ενώ η νύχτα πέφτει στο Παλέρμο….

(Σοβαρά τώρα. Κάποιες φορές στα θρίλερ νιώθω ότι ο πρωταγωνιστής θέλει να πεθάνει… )

Δυστυχώς παραπάνω πληροφορίες για την ιστορία δεν μπορώ να δώσω για την ώρα, μιας και τα πάντα τα μαθαίνετε μέσω χαρτιών που υπάρχουν διασκορπισμένα στην περιοχή. Με τον κύριο Slender όμως να σας έχει στο κατόπι, είναι κάπως δύσκολο να τα εντοπίσετε μιας και τίθεται θέμα επιβίωσης και όχι εξερεύνησης. Όμως μην φοβάστε αγαπητοί αναγνώστες!!!! Ο Just Lynx με την βοήθεια του Γούγλη , του έτερου ήμισυ, αλλά και του μονάκριβού του φακού , θα ρίξει φως στην υπόθεση. ( Αρκεί να μην μείνει από μπαταρίες , κάτι σύνηθες στο Hardcore mode).  

Όπως στο προηγούμενο παιχνίδι, καλείστε να επιβιώσετε από το (κακο)συναπάντημα με τον Slenderman με μόνο αξεσουάρ , έναν φακό και ένα ζευγάρι πόδια. Και τι μπορεί να κάνει ένας φακός σε ένα πλάσμα χωρίς μάτια; ΤΙΠΟΤΑ!!! Οπότε καταφεύγουμε στα πόδια... Έτσι κυριαρχεί η αίσθηση του πόσο ευάλωτοι και μόνοι είστε σε ένα εχθρικό και σκοτεινό δάσος, με ένα κυριολεκτικά απρόσωπο πλάσμα να σας ακολουθεί ύπουλα και να προσπαθεί να σας αρπάξει με τα πλοκάμια του με την πρώτη ευκαιρία . Κοντολογίς το παιχνίδι καταφέρνει να μεταφέρει την εξαιρετικά τρομακτική ατμόσφαιρα του πρώτου παιχνιδιού, που όλοι αγαπήσαμε και κατά έναν μαζοχιστικό τρόπο εθιστήκαμε , ανανεωμένη με καλύτερα γραφικά.

Ειδικότερα το παιχνίδι χωρίζεται σε 5 επίπεδα και δύο μπόνους. Το πρώτο επίπεδο έχει μορφή εξερεύνησης και έχει σκοπό να σας εισάγει στο παιχνίδι , ενώ το δεύτερο είναι το κλασικό επίπεδο όπου πρέπει να μαζέψετε 8 σελίδες με τον Slendy κατά πόδας. Τα υπόλοιπα επίπεδα είναι παρόμοια με τα πρώτα δύο, αλλά δεν θα δώσω περισσότερες πληροφορίες για να μην χαλάσω το στοιχείο της έκπληξης.

  

Και, για άλλη μια φορά φτάσαμε στα λυπητερά. Η τιμή του παιχνιδιού, που αυτή τη στιγμή είναι στα 10 ευρώ , σίγουρα δεν δικαιολογεί τα 50 λεπτά gameplay και την μικρή αντοχή στο χρόνο. Όταν με το καλό τερματίσετε το παιχνίδι, ξεκλειδώνει μόνο το hardcode mode, που οι μόνες διαφορές με το απλό, είναι ότι ο slenderman είναι πιο επιθετικός, ( δεν έπεσε στην αντίληψή μου) και ότι η μπαταρία του φακού σίγουρα δεν είναι αλκαλική και τελειώνει πολύ γρήγορα. ( Αυτό ΣΙΓΟΥΡΑ έπεσε στην αντίληψή μου, γιατί όποιος νυχτοπερπατεί λάσπες και σλεντέρια πατεί ).

JUDGEMENT

Παρά την δυσνόητη ιστορία και την μικρή του διάρκεια, το παιχνίδι σίγουρα αξίζει να το παίξει κάποιος, στην τελική μόνο ότι σας κυνηγάει ο σλέντερ φτάνει, αλλά μα τον Όντιν, περιμένετε να το βρείτε σε προσφορά. Ειδικά το steam έχει συχνά πυκνά και έχει θεαθεί στα 3,5…. Μία μέρα εφόσον το πήρα ….

Άντε και καλό τρέξιμο….

J.Lynx

Batman Arkham Asylum

Αφού ο Τζόκερ έκανε λίμπα το Gotham City, ο Batman κατάφερε να τον συλλάβει και να τον οδηγήσει στις φυλακές του Arkham Asylum. Επειδή στον Batman φάνηκε υπερβολικά ύποπτο το πόσο εύκολα παραδόθηκε αποφασίζει να τον συνοδεύσει στη φυλακή. Οι υποψίες του Batman επαληθεύονται και ο Τζόκερ παγιδεύει τον σκοτεινό ιππότη, παίρνει τον έλεγχο της φυλακής και ελευθερώνει όλους τους εχθρούς που ο Batman είχε πιάσει με σκοπό φυσικά να τον σκοτώσουν μια και καλή. Ετσί ο Βatman πρέπει να καταφέρει να παραμείνει ζωντανός και να αποτρέψει τα σχέδια του σατανικού Τζόκερ.


Το Gameplay του παιχνιδιού είναι μια μίξη action adventure τρίτου προσώπου, fighting και stealth. Ο Βatman περιπλανιέται στο νησί Arhkam που είναι οι φυλακές χρησιμοποιώντας τα gadgets του (τα οποία ξεκλειδώνει και αναβαθμίζει με τα xp που παίρνει), κινείται στις σκιές για να εξουδετερώσει τους εχθρούς αθόρυβα και να σώσει αιχμαλώτους που δούλευαν στη φυλακή και σαπίζει στο ξύλο όλους τους κρατουμένους. Πέρα από όλα αυτά μπορεί αν θέλει να λύσει τους γρίφους του Riddler και να μάθει περισσότερα για τους κρατουμένους και την ιστορία του Ασύλου. Στην αρχή του παιχνιδιού είναι αλήθεια πως με δυσκόλεψε να βρω ισορροπία στον χειρισμό μεταξύ όλων αυτών των διαφορετικών τρόπων παιχνιδιού αλλά σιγά σιγά όχι μόνο το συνήθισα αλλά με αυτά που έκανα από ένα σημείο και έπειτα ένιωθα πραγματικά λες και ήμουν ο Σκοτεινός Ιππότης. Αυτό που λάτρεψα κυρίως ήταν η δυνατότητα να μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Ο Batman διαθέτει την ικανότητα να βλέπει τα πάντα σε detective mode όποτε το θελήσει (κάτι σαν ακτίνες Χ), μπορώντας έτσι να δει πόσοι εχθροί είναι στο επόμενο δωμάτειο ή να δει μυστικά που πριν δεν φαίνονταν. Πολύ καλό μεν αλλά αρκετά κουραστικό για τα μάτια από ένα σημείο και έπειτα καθώς σχεδόν σε όλο το παιχνίδι είσαι αναγκασμένος να είσαι σε detective mode για να μην σου ξεφύγει τίποτα.


To σύστημα μάχης αν και απλό όπως δείχνει αφού γίνεται με τρία κουμπιά είναι πολύ έξυπνο. Με 2 κουμπιά χτυπάς τους αντιπάλους, με ένα αποφεύγεις χτυπήματα και με ένα ζαλίζεις τους αντιπάλους. Το βασικό όμως είναι να πατάς στο σωστό χρόνο τα κουμπιά προς την κατεύθυνση που θέλεις. Αν το κάνεις σωστά μπορείς να κάνεις εντυπωσιακά combo πολλών χτυπημάτων.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι άψογα. Οι χαρακτήρες μοιάζουν σαν αληθινοί με τόσο προσεγμένο animation, τόση λεπτομέρεια στις εκφράσεις των προσώπων και τόσο εντυπωσιακό φωτισμό. Θα έλεγα πως ταιριάζει γάντι αυτό το σκοτεινό περιβάλλον που έχει το Ασυλο στο θέμα του παιχνιδιού. Πραγματικά από τα πιο εντυπωσιακά γραφικά που έχουμε δει με την Unreal Engine. Παρότι έχουν περάσει μερικά χρονάκια από τότε που βγήκε το παιχνίδι ακόμα και τώρα εντυπωσιάζουν με την ποιότητα και την λεπτομέρεια τους.

Oπώς είναι λογικό πέρα από την περιπλάνηση σε χώρους της φυλακής και έξω από αυτή υπάρχουν και τα boss fights τα οποία θέλουν σκέψη, στρατηγική και κυρίως υπομονή για να τα βγάλεις πέρα (ειδικά τον Scarecrow).
Θα αντιμετωπίσετε τους Zsasz, Scarecrow, Bane, Harley's Thugs, Scarecrow, Killer Croc, Poison Ivy, Joker και τον Riddler μέσω των γρίφων του.
Η μουσική του παιχνιδιού κινείται σε πολύ καλά επίπεδα και έχει γίνει άψογη δουλειά με το voice acting και το lip synching όταν οι χαρακτήρες μιλάνε.

To Campaign mode θα σας πάρει περίπου 20 ώρες να το ολοκληρώσετε σε normal δυσκολία. Προσωπικά αφού το τερμάτισα έκατσα και έλυσα και όλους τους γρίφους του Riddler και με ικανοποίησε που υπήρχε αυτή η δυνατότητα αφού έχεις τελειώσει το παιχνίδι να μπορείς να το κάνεις. Ηταν μια άκρως διασκεδαστική εμπειρία αφού ήθελαν πολύ σκέψη και πολύ ψάξιμο.
Πέρα από το Campaign mode υπάρχουν τα challenges και τα downloadable content όπου είναι διάφορες δοκιμασίες παρομοίου ύφους με το τι έκανες στο παιχνίδι π.χ. εξουδετέρωσε όλους τους κακοποιούς αθόρυβα στον καλύτερο δυνατό χρόνο. Το score που κάνεις μπαίνει σε λίστα με όλους τους άλλους παίχτες έχουν κάνει την δοκιμασία. Γενικώς δηλαδή έχεις να παίζεις για 2-3 εβδομάδες στο νερό. Και σίγουρα κάποια στιγμή θα θες να το παίξεις πάλι στο πιο δυσκολο επίπεδο.

Σαν τελικό συμπέρασμα θα συμφωνήσω με όσους μου έλεγαν να παίξω πρώτα αυτό το παιχνίδι και μετά το Arkham City, γιατί οι ιστορίες συνδέονται όντας prequel και επειδή πρόκειται από τα καλύτερα superhero games όλων των εποχών και σίγουρα το καλύτερο παιχνίδι που αφορά ήρωα της DC. Ελπίζω όσες εταιρείες φτιάξουν υπερηρωικά παιχνίδια στο μέλλον να έχουν αυτό το παιχνίδι σαν παράδειγμα. Αρπάξτε το σε όποιο συστημα έχετε χωρίς δεύτερη σκέψη

Γενική Βαθμολογία 8/10

Hearthstone: Heroes of Warcraft

Το hearthstone είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Επικίνδυνο, όπως λέμε ΤΡΟΜΕΡΑ εθιστικό. Όταν ξεκίνησα την beta, τη μια στιγμή ήταν μέρα και την άλλη είχε βραδιάσει, χωρίς να πάρω χαμπάρι πώς, πού, ποιά είμαι και τί κάνω! Ομολογώ πως είχα πολύ καιρό να νιώσω έτσι και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη από ένα φαινομενικά «απλό» παιχνίδι.

Για να το πω με ολόκληρο το όνομα του: «Hearthstone: Heroes of Warcraft», όποιος δεν το έχει δει ακόμα, πρόκειται για το καινούριο block buster της Blizzard μεταμφιεσμένο ως «collectible digital card game». Το Hearthstone γεννήθηκε από μια ήδη πετυχημένη συνταγη: το World Of Warcraft. Με αυτόν το τρόπο έχει ήδη κερδίσει όχι μόνο τους τυπικούς οπαδούς των TGC παιχνιδιών, αλλά ακόμα και αυτούς που είναι νέοι στο είδος και απλά έπαιζαν από πριν WoW. Όσοι γνωρίζουν το Magic the Gathering θα δουν αμέσως τις ομοιότητες (και είναι λογικό) με την μικρή διαφορά ότι η Blizzard, έφτιαξε ένα παιχνίδι, που εξελισσεται πολύ πιο γρήγορα και ενώ είναι απλούστερο δεν είναι απλοϊκό.

Πρόκειται λοιπόν για ένα 1vs1 καρτοπάιχνιδο, όπου οι παίχτες χρησιμοποιούν pre-built decks. Οι κάρτες στο Hearthstone εκπροσωπούνται από κλάσεις ήδη γνώριμες από το World of Warcraft έχοντας η κάθε κλάση μοναδικές, ειδικές ιδιότητες που στην συνέχεια συνδυάζοντάς τες με τις κοινές κάρτες δημιουργούνται στρατηγικές και διάφορα plat styles. Οι διαθέσιμες κλάσεις είναι οι παρακάτω:

Το παιχνίδι ξεκινάει δίνοντάς σου ένα βασικό deck και καθώς ξεκινάς σαν καλό noobάκι το πολύ όμορφα σχεδιασμένα tutorial αρχίζεις να κερδίζεις έξτρα κάρτες σιγά σιγά. Στην συνέχεια, παίζοντας είτε μόνος είτε εναντίων άλλων παιχτών, ανεβαίνεις levels και αποκτάς καινούριες κάρτες. Για να γίνουν διαθέσιμες όλες οι κλάσεις θα πρέπει να έχεις κερδίσει και τουλάχιστον μια μάχη με την κάθε κλάση αντίστοιχα.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι να παίξει κανείς. Πρώτον το “Play” mode και δεύτερον το “Arena” mode. Το play mode είναι το στάνταρ παιχνίδι που μπορείς να παίξεις εναντίων άλλων παιχτών με τους οποίους σε αντιστοιχεί τυχαία ο σέρβερ ανάλογα με το επίπεδο του καθένα. Στη συνέχεια το arena mode πρόκειται κατά την γνώμη μου για το κύριο feature του παιχνιδιού. Πριν κάποιος ξεκινήσει arena θα πρέπει να έχει ξεκλειδώσει όλες τις κλάσεις. Στην arena το χτίσιμο του deck διαφέρει από το play mode. Εδώ πρέπει να διαλέξεις μία από τρεις κλάσεις που θα εμφανιστούν τυχαία και μία από τρεις κάρτες, τριάντα φορές. Επίσης δεν υπάρχει όριο για το πόσες φορές θα έχεις στο deck σου κάποια κάρτα. Μπορείς να έχεις την ίδια κάρτα δέκα φορές εάν αυτή εμφανιστεί στην σελίδα με τις τυχαίες κάρτες που καλείσαι να επιλέξεις κάθε φορά. Φτιάχνοντας ένα deck λοιπόν από τυχαίες κάρτες, σκοπός σου είναι να νικήσεις δώδεκα φορές maximum τον αντίπαλο σου εκτός εάν χάσεις τρεις φορές. Κάθε φορά που κερδίζεις πολλάπλασιάζεται και το βραβείο που θα πάρεις στο τέλος. Το κόστος της αρένας είναι 150 χρυσά νομίσματα τα οποία μπορείς να κερδίσεις από τα daily quests που είναι διαθέσιμα. Εναλλακτικά μπορείς να ξοδέψεις χρυσό για να αγοράσεις packs που περιέχουν κάρτες. Έχει παρατηρηθεί πάντως ότι οι κάρτες που μπορεί να κερδίσεις από την αρένα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι καλύτερες (epic / legendaries).

To παιχνίδι επίσης σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις craft τις κάρτες που θέλεις καταστρεφοντας κάρτες που ήδη έχεις στο Inventory σου. Κάτι τέτοιο είναι χρονοβόρο ομως. Κι εδώ έρχεται η Blizzard και σου λέει ότι για να έχεις πρόσβαση φίλε μου σε καλύτερες κάρτες, γρηγορότερα μπορείς να αγοράσεις packs με αληθινά χρήματα και φυσικά σε οσους αρέσει το παιχνίδι θα το κάνουν, εφόσον όπως είπα αρχικά πρόκειται για ένα παιχνίδι όπου συλλέγεις κάρτες σε ψηφιακή μορφή. In real life που λέμε, εναλλακτικά θα αγοράζαμε και πάλι αυτές τις κάρτες.

Από άποψη γραφικών, πρόκειται για ένα πολύ όμορφο αισθητικά παιχνίδι. Οι σχεδιαστές έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά απεικονίζοντας πολλά old style γραφικά από τον κόσμο του Warcraft. Τα spells των καρτών έχουν μοναδικά animations και γενικότερα είναι ένα ομορφο καλοστημένο σκηνικό. Θα ήθελα να υπήρχε η δυνατότητα για περισσότερο interaction μεταξύ των αντιπάλων αλλά ίσως είναι κάτι που θα υπάρχει στο μέλλον.

Εν κατακλείδι, το Hearthstone είναι ένα αξιοπρεπέστατο TCG, απλό αλλά όχι απλοϊκό, όμορφο κι εθιστικό σε γελοίο βαθμό. Άκουσα πολλούς να παραπονιούνται ότι είναι δύσκολο να αποκτήσεις κάρτες είτε πληρώνεις, είτε όχι αλλά εμένα προσωπικά αυτό δεν με ενοχλεί καθόλου. Σκοπός αυτών των παιχνιδιών δεν ήταν ποτέ να φτιάξει κάποιος ένα σούπερ ανίκητο deck σε μικρό χρονικό διάστημα. Αντιθέτως όλη η γλύκα έρχεται μετά από ώρες μαχών, στρατηγική, σκέψη, καθώς σιγά σιγά χτίζεις το ιδανικό για σένα deck. Οπότε αν δεν έχεις υπομονή και γερό στομάχι τότε όσο κι αν αγαπάς το World of Warcraft το Hearthstone δεν είναι για σένα. Αντιθέτως αν σου αρέσουν τα καρτοπαίχνιδα στρατηγικής εγγυημένα αυτό το παιχνίδι θα σου χαρίσει ώρες διασκέδασης.

Resident Evil 4 HD (XBOX 360)

H υπόθεση του παιχνιδιού τοποθετείται 6 χρόνια μετά τα γεγονότα του Resident Evil 2. O Leon Kennedy πηγαίνει σε ένα χωριό της Ισπανίας για να σώσει τη κόρη του προέδρου της αμερικής από μια μυστηριώδης αίρεση. Εκεί διαπιστώνει πως οι χωριανοί είναι μολυσμένοι και συμπεριφέρονται σαν ζόμπι. Πολύ πιο έξυπνα ωστόσο από κάθε άλλη φορά και ελεγχόμενα από κάποιον. Σύντομα και αυτός θα μολυνθεί από τον υιό Las Plagas όταν πιαστεί αιχμάλωτος μαζί με τον Luis Sera έναν πρώην ερευνητή της αίρεσης (Los Illuminados). Πέρα από τon Leon επιστρέφει και η Ada Wang μετά το Resident Evil 2. Απεσταλμένη από τον Wesker προσπαθεί να κλέψει τον υιό για λογαριασμό της Umbrella. Γενικώς η υπόθεση δένει καλά και με το Resident Evil 5 διαπιστώνω πλέον.


Αν και το παιχνίδι βγήκε το 2005 το gameplay του παραμένει επίκαιρο αφού μπορώ να πω έθεσε τις βάσεις για πάρα πολλά παιχνίδια που παίζουμε σήμερα με την behind the soulder κάμερα. Οτι κάναμε στο Resident Evil 5 το κάνουμε και εδώ. Πάμε από τη περιοχή στην άλλη σκοτώνοντας ή αποφεύγοντας τα ζόμπι γύρω μας, μαζεύουμε θυσαυρούς, λύνουμε γρίφους και σκοτώνουμε bosses. Οπώς και το Resident Evil 5 μπορούμε και αναβαθμίζουμε τα όπλα μας χρησιμοποιώντας το χρυσό που μαζεύουμε από τους εχθρούς που σκοτώνουμε ή από την πώληση θυσαυρών. Σε πολλά σημεία του παιχνιδιού θα χρειαστεί να πατήσουμε συνδυασμό κουμπιών για να αποφύγουμε χτυπήματα. Επίσης κάποια στιγμή ελέγχουμε και την Ashley η οποία προφανώς δεν έχει όπλα. Σε αντίθεση με το 5ο παιχνίδι για να το κάνουμε βρίσκουμε ένα μυστηριώδη πωλητή στο δρόμο του οποίου η ταυτότητα ποτέ δεν αποκαλύπτεται. Ο τρόπος που μιλάει προκαλεί γέλιο πάντως. Η ύπαρξη των achievements δίνει μεγαλύτερο κίνητρο στους παίχτες που έχουν παίξει ξανά το παιχνίδι να το ξαναπαίξουν. Μία φορά να παίξετε στο normal το παιχνίδι μπορείτε χαλαρά να μαζέψετε 850/1000 achievement points. Τέλος βρήκα πάρα πολύ θετικό που προστέθηκαν checkpoints στο παιχνίδι.

Τα γραφικά είναι σαφώς καλύτερα με την HD αναβάθμιση αλλά όπως είναι φυσικό δεν έχουν την λεπτομέρεια των νεότερων παιχνιδιών.

Εμεινά ικανοποιήμενος από το soundtrack του παιχνιδιού, μου άρεσαν πολύ οι φωνές των χαρακτήρων και οι φράσεις των illuminatos που μίλαγαν λες και έψελναν κάτι. Τα ηχητικά εφέ άψογα επίσης.


O χειρισμός ειναι πολύ καλύτερος από του 4 κυρίως λόγω του χειριστηρίου του xbox που τον κάνει πανομοιότυπο με του 5. Χάρη σε αυτόν μάλιστα είχα πολύ καλύτερα ποσοστά ευστοχίας και κατάφερα να κάνω το achievement με το mini game της σκοποβολής

Προσπαθώντας να μαζέψω ότι θυσαυροί υπήρχαν μου πήρε 22 ώρες gameplay να τελείωσω το παιχνίδι. Τα extra Seperate Ways και Assignment Wang προσθέτουν τουλάχιστον άλλες 4 ώρες gameplay και καλύπτουν πλήρως το σενάριο. Επίσης επιστρέφει και το mercenaries. Aν και δεν έχουμε κάτι νέο extra προσωπικά δεν με χάλασε. Αν και θα μπορούσαν άνετα να ειχαν ένα co-op mode ή versus. Αυτό που πραγματικά με χάλασε είναι πως στο new game+ δεν μπορείς να μεταφέρεις όπλα από διαφορετικής δυσκολίας mode. Για να ξεκλειδώσεις το proffesional mode που είναι και το ανώτερο επίπεδο δυσκολίας πρέπει να τελείωσεις το παιχνίδι στο normal mode. Οτι όπλα αναβαθμίσεις εκεί και ότι χρυσό μαζέψεις είναι άχρηστο, δεν μεταφέρεται στο proffesional mode. Αρά είσαι υποχρεωμένος να παίξεις 3 φορές το παιχνίδι. Ναι μεν το παιχνίδι είναι σούπερ διασκεδαστικό αλλά αυτό είναι πολύ ξενερωτικό που δεν το διόρθωσαν. Στο Resident Evil 5 ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει...

Είτε παίξατε το Resident Evil 4 παλιότερα στο PS2 ή το Gamecube είτε όχι αξίζει να παίξετε αυτή την έκδοση. Θα διαπιστώσετε πως ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του. Προσωπικά ανέβηκε πολύ περισσότερο στην υπόληψη μου και έγινε το 2ο πιο αγαπημένο μου μετά το Nemesis. Λίγα παραπάνω extras δεν θα έβλαπταν ρε capcom όμως.
Σαν γενικό βαθμό παίρνει για μένα 9/10