Dead or Alive 5

Dead or Alive 5

Καυτές μαχήτριες που ανταλλάζουν γρήγορες φάπες σε μια σειρά από λαβές και αντιλαβές , σε πίστες όπου μπορείς να γρεμοτσακίσεις και να γκρεμοτσακιστείς από σκάλες και ορόφους κτηρίων.

Αν η εισαγωγή σταμάταγε εδώ, τότε θα είχα μεγάλη ανυπομονησία για το Doa 5, αλλά δυστυχώς υπάρχουν και άλλα.

Στα παλαιότερα παιχνίδια υπήρχε η επιλογή να κουνάει ή όχι το στήθος κατά την διάρκεια της μάχης. Εκτός από fighting, είχε βγει παιχνίδι όπου οι κοπέλες έπαιζαν βόλεϊ, ή κάναν διακοπές, ελαφρώς ντυμένες σε ένα τροπικό νησί και μαζί τους έκανε διακοπές και η φυσική μιας και το στήθος τους κουνιόταν σαν να ήταν συσπανσιόν. Πάνω κάτω, πάνω κάτω, πάνω κάτω.

Έτσι ο ερχομός του Doa 5 , μου φέρνει ένα μείγμα προσμονής αλλά και φόβου ταυτόχρονα. Προσμονής για την βελτίωση ενός καλού figting , αλλά και φόβου γιατί με τόσο fan service στο παρελθόν και την βελτίωση των γραφικών , ποιός ξέρει τι θα δούμε πάλι....

Η πρώτη επαφή

Οι σχεδιαστές υποσχέθηκαν ότι το νέο παιχνίδι θα βασίζεται στην μάχη και όχι στο fan service, κάτι που φαίνεται άλλωστε από το κουτί του παιχνιδιού που γράφει με μεγάλα γράμματα “The hottest fighters are back,και σαν εξώφυλλο έχει τις κοπέλες του Doa. Αν προσέξει κανείς περισσότερο θα δει ότι υπάρχουν και άντρες , αλλά ως δια μαγείας περνάνε εντελώς απαρατήρητοι. ( όχι δεν είμαι λιγούρι, επειδή το σκεφτήκατε και το ξέρω γιατί σας ξέρω. Το ίδιο πράμα έχει παρατηρήσει και κοπέλα.) Έτσι λοιπόν αφού υπερίσχυσε ο φόβος από την προσμονή , με βαριά καρδιά έβαλα το παιχνίδι στην κονσόλα.

Η μικρή έκπληξη

Γρήγορα άρχισε να με διακατέχει η ελπίδα ότι οι φόβοι μου ήταν αβάσιμοι. Στο παλιό Doa, το story mode ήταν το κλασικό των figting. Δηλαδή επέλεγες έναν χαρακτήρα, και ύστερα από μία σειρά μαχών, έβλεπες το ending του χαρακτήρα , αλλάζοντας έτσι κάθε φορά το τέλος του παιχνιδιού. Το Doa 5 έρχεται πιο ανατρεπτικό από ποτέ, μιας και πλέον μιλάμε για ένα ενιαίο story mode, όπου ξεκινάς με έναν χαρακτήρα και κατά την πρόοδο της ιστορίας παίζεις και με τους υπόλοιπους, βλέποντας μάλιστα και βιντεάκι ύστερα από κάθε μάχη.

Τα γραφικά ήταν ακόμα καλύτερα από ότι τα περίμενα και πιο λεπτομερή. Κατά την διάρκεια της μάχης οι μαχητές βρωμίζουν και λερώνονται.

Για να μην μιλήσω για τον τρόπο μάχης. Πολύ πιο ώριμος από το προηγούμενο και με tutorials σε ολόκληρο το story mode , που καλύπτουν τα πάντα για το παιχνίδι .Και αν σκεφτεί κανείς ότι οι πρόκειται για 30+ μάχες, τότε μάλλον καταλαβαίνει ότι έχει να μάθει αρκετά για το παιχνίδι. Αλλά ας τα δούμε όλα αυτά αναλυτικότερα.

 

Story Mode

Η ιστορία ξεκινάει σοβαρά, ( περίεργο ) με την Kasumi να θέλει να εξοντώσει τον κλώνο της ( Alpha 52 ) και την Helena να έχει ιδρύσει εκ νέου την Doatec. 'Όμως δεν κρατήθηκαν για πολύ, η σοβαρότητα σταματάει σύντομα με την εμφάνιση της παλιάς μασκότ Zack και τον μεθυσμένο, που ξεκινάνε να τα γαμάνε όλα. Δυστυχώς πολλές μάχες συνεχίζουν να θυμίζουν τον Γκουσκούνη των Fighting με αφορμές του στυλ ‘’Ωραίο μαλλί θα σε ...... πολεμήσω’’. Αν όμως εξαρχής ξέρεις ότι δεν θα παίξεις ένα σοβαρό figting το οποίο θα έχει μια τρελή ιστορία ( βλέπε mortal kombat 9 ) και το πάρεις στο χαβαλέ, τότε θα περάσεις πολύ καλά , μιας και καταφέρνει παράλληλα με την πλάκα να κάνει κάποιες ανατροπές στην υπόθεση και να προχωρήσει το story plot της σειράς.

Gameplay

Εδώ η ομάδα έχει ρίξει αρκετή δουλίτσα. Έχουν καταφέρει να κρατήσουν τον κλασικό τρόπο μάχης rock paper scissors , αλλά με μερικές ρυθμίσεις τον έχουν αναβαθμίσει και βελτιώσει αισθητά, καθιστώντας τον πιο ισορροπημένο. Για αρχή έχει αποδυναμωθεί το Counter Hold και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ό κάθε χαρακτήρας έχει τις δικές του ξεχωριστές κινήσεις, το Counter Hold γίνεται δυσκολότερο από παλιά , αφου εξαλείφεται το σπαμάρισμα ενός κουμπιού μέχρι να το πετύχει. Μαζί με αυτό έρχεται όμως το side step, αλλά και η κίνηση στην αρένα πάνω-κάτω, εκτός από μπρος-πίσω που προυπήρχε, με αποτέλεσμα το παιχνίδι πλέον να περνάει στην κατηγορία των 3D Figting. Επίσης με αυτόν τον τρόπο ισορροπείται το νερφάρισμα του Counter Hold , μιας και δίνεται στον παίκτη άλλη μία δυνατότητα για αποφυγή χτυπημάτων.

Οι αλλαγές δεν περιορίζονται μόνο στην άμυνα, αλλά και στην επίθεση. Πλέον προστέθηκαν το Critical Burst και το Power Blow. Παλιά όταν ο αντίπαλος άρχιζε να τις εισπράττει , μπορούσαμε να τον σηκώσουμε στον αέρα συνεχίζοντας τις μπούφλες. ( Jugling ). Ποτέ δεν έμαθα αν λέγεται ζογκλερικό επειδή δεν πέφτει ο αντίπαλος στο έδαφος ή επειδή ο αντίπαλος παίκτης πρέπει να κάνει ζογκλερικά για να πιάσει το χειριστήριο που έχει εξφεντωνίσει από τα νεύρα του… Όπως έλεγα, εκτός από jugle μπορούμε πια να κάνουμε και burst, το οποίο αφήνει αβοήθητο τον αντίπαλο μας και αν πετύχει, μπορούμε να ακολουθήσουμε με ένα power blow και να τον κοπανήσουμε σε κάποιο αντικείμενο στην πίστα το οποίο κάνει Μπουμ!!!! Δόξα τον Odin, δεν είναι και το πιο εύκολο να το πραγματοποιήσει κάποιος , οπότε το χειριστήριο την γλυτώνει. Να σημειωθεί ξανά ότι όλες αυτές οι κινήσεις, και πλειάδα άλλων πραγμάτων, καλύπτονται στα tutorials του story mode, βγάζοντας κάποιον μαζόχα από τον κόπο να τα μάθει μόνος του ή εμάς τον απλό λαό, με την βοήθεια του Γούγλη.

Συμπέρασμα. Πρόκειται για το κλασικό DOA , αλλά πολύ πιο προσεγμένο και ισορροπημένο από ποτέ.

  

Χαρακτήρες

Στο παιχνίδι μπορεί κάποιος να πάρει όλους τους παλιούς χαρακτήρες συν 3 νέους από το virtual Fighter καθώς και δύο εντελώς νέους χαρακτήρες, του κουτιού , ενώ πολύ αργότερα  ξεκλειδώνει την Apha 152, την οποία μπορεί να επιλέξει ακόμα και στο online mode, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι ακόμη και η demi-god fighter του DoA4 έγινε πλέον ισάξια με τους υπόλοιπους χαρακτήρες. (in your face bitch!)

Διάρκεια στο χρόνο

Και εδώ καλά τα πάμε. Εκτός από το story mode, έχουμε και όλα τα άλλα modes του DOA 4 (Arcade, Survival και Time attack) στα οποία μπορείς επιπλέον να επιλέξεις την δυσκολία. Προφανώς υπάρχει και το online mode, αρκετά βελτιωμένο και αυτό , το οποίο όμως δεν είχα την δυνατότητα να το δοκιμάσω όσο θα ήθελα, μιας και το modem μου, αρνείται πεισματικά να βρει αντιπάλους.

Τελικά

Το DOA 5 καταφέρνει να συναγωνιστεί τα μεγάλα figting games που έχουν βγει αυτήν την εποχή διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Σίγουρα απολαυστικό για τους παλιούς της σειράς , αλλά και για νέους , που πραγματικά αξίζει να του δώσουν μια ευκαιρία. Αλλά seriously. Τα βυζιά στις κοπέλες γιατί μεγάλωσαν κατά ένα νούμερο από την τελευταία φορά;

P.S

Για τους απανταχού Hentai , η συλλεκτική έκδοση , εκτός από τα διάφορα καλούδια , έχει και στολές μαγιό για τις κοπέλες. Το θέμα είναι, αξίζει άραγε η επιπλέον διαφορά στην τιμή του (και) για τα μαγιώ; Στην τελική τέτοια πράματα τα βρίσκει κανείς πλέον δωρεάν στο νετ… Γκουχ γκουχ.

XCOM: Enemy Unknown Review

X-COM: Enemy Unknown Review

Λοιπών, χωρίς εισαγωγές, ιστορίες, εξυπναδίστικα σχόλια και άλλες καθυστερήσεις περνάω κατευθείαν στο ψητό: Αν σας άρεσαν στο παρελθόν, έστω και λίγο, τα strategy games, αν σας έχει λείψει αυτό το είδος παιχνιδιών ή έστω αν θέλετε να δείτε με τι είδους παιχνίδια μεγάλωσε η προηγούμενη γενιά gamers έχω μόνο ένα πράγμα να σας πω: ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ XCOM: Enemy Unknown !!! Απλά και τίμια είναι εκπληκτικό! Δεν νομίζω αυτή τη χρονιά να έχω διασκεδάσει και κολλήσει τόσο με άλλο παιχνίδι ( αν και τον τελευταίο καιρό έχουν βγει εξαιρετικοί τίτλοι) σε σημείο να μην μου φτάσει το πρώτο playthrough (μόλις 35 ώρες) και στο καπάκι να ξεκινάω δεύτερο και να περνάω το ίδιο καλά! Δεν χρειάζεται να διαβάσετε κάτι παραπάνω, σηκωθείτε από καρέκλες, κρεβάτια, πολυθρόνες, ντιβάνια (να σαι καλά ρε Λιακόπουλε) και τρέξτε αμέσως να το αγοράσετε!

Ει- είστε ακόμη εδώ; Τι περιμένετε;; Α! ναι ένα review! σωστά... Λοιπών εδώ αρχίζουν να περιπλέκονται τα πράγματα, γιατί όσο περισσότερο αναλύει κάποιος το παιχνίδι, τόσο περισσότερο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι... δεν είναι και τόσο καλό. Να φτάνει στο σημείο να απορεί γιατί το διασκέδασε (και συνεχίζει να το διασκεδάζει) τόσο πολύ. Τα γραφικά του, για παράδειγμα, θα ήταν πολύ καλά... αν το παιχνίδι κυκλοφορούσε κατά το 2006 ή 2007. Για το 2012 είναι απλά μέτρια. Είναι εξαιρετικά ογκώδη, η κίνηση αφύσικη, οι χαρακτήρες δείχνουν σαν πλαστικές φιγούρες GI joe και γενικά τα γραφικά δεν είναι το δυνατό του σημείο. Η μουσική μοιάζει πολύ με την αντίστοιχη του Mass Effect, δεν είναι κακή αλλά δεν έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το voiceacting είναι μετρίως μέτριο μέχρι κακό. Η αγαπημένη μου φωνή στο παιχνίδι είναι μία “Γερμανίδα” επιστήμονας της οποίας η προφορά αλλάζει από γερμανική σε αγγλική πιο πολλές φορές από όσο οι πολιτικοί αλλάζουν θέσεις (ακόμα και στη μέση της πρότασης). Όσο για το σενάριο; Ναι ας πούμε απλά ότι έχω τερματίσει το παιχνίδι 2 φορές και ακόμη δεν έχω ιδέα για το ποιος ήταν ο λόγος της επίθεσης των εξωγήινων... Δύο ακόμη στοιχεία που με ενόχλησαν είναι η πολύ περιορισμένη δημιουργία χαρακτήρων (θα εξηγήσω γιατί πιο κάτω) και το πολύ μικρό inventory του κάθε στρατιώτη, κάτι το οποίο κατανοώ γιατί έγινε (κονσόλες) αλλά δεν σημαίνει πως μου αρέσει κιόλας.

Αν λοιπών το παιχνίδι έχει όλα αυτά τα προβλήματα γιατί το διασκέδασα τόσο πολύ; Μία λέξη: Gameplay!! Είχα καιρό να παίξω κάτι με τόσο απλό αλλά συγχρόνως ελκυστικό και δύσκολο gameplay. Πρόκειται για ένα καθαρόαιμο turn based παιχνίδι στρατηγικής, χωρισμένο σε 2 κομμάτια: Το πρώτο είναι η διαχείριση της βάσης σας ,στο οποίο ασχολείστε με εξοπλισμούς στρατιωτών , επιστημονικές έρευνες, ανάκριση αιχμαλωτισμένων εξωγήινων (ω ναι) και νέες ανακαλύψεις για την τεχνολογία τους και το δεύτερο είναι οι αποστολές στις οποίες θα σχεδιάζετε προσεχτικά τις κινήσεις του κάθε στρατιώτη ώστε και να τον κρατήσετε ζωντανό αλλά και να εκπληρώσετε τους στόχους της εκάστοτε αποστολής. Θυμάστε αυτό που είπα για την απουσία, ουσιαστικά, σεναρίου; Ε δεν έχει καμία σημασία! Γιατί το σενάριο το δημιουργεί ο κάθε παίχτης στη δική του φαντασία, δίνοντας στους στρατιώτες του τα ονόματα των καλύτερων του φίλων, προσπαθώντας απελπισμένα να τους κρατήσει ζωντανούς σε όλο το παιχνίδι, φωνάζοντας όταν βλέπει τα κεφάλια τους να εκρήγνυνται (ή γελώντας το ίδιο είναι). Ως μια κακή παρένθεση βέβαια οφείλω να ομολογήσω πως καλό είναι να μπορεί κανείς να ονομάσει τους στρατιώτες σαν τους φίλους του αλλά δεν θα ήταν κακό να μπορεί να τους μετατρέψει αρκετά ώστε να τους μοιάσουν... Όλο το παιχνίδι δίνει την αίσθηση μιας γιγαντιαίας παρτίδας σκάκι … με εξωγήινους και λέιζερ και εκρήξεις... δηλαδή μια ΓΑΜΑΤΗ παρτίδα σκάκι.

Πριν ολοκληρώσω το review ( έχω μερικά πράσινα ανθρωπάκια ακόμη να λιώσω) πρέπει να σας προειδοποιήσω για 1 πράγμα. Το παιχνίδι είναι δύσκολο. Αν δεν του δώσεις την κατάλληλη προσοχή δεν έχει σημασία αν παίζεις για 10 ώρες θα χάσεις. Σε όποιον δεν του αρέσουν τα δύσκολα παιχνίδια αυτό δεν είναι για εσάς! Σε όποιον όμως αρέσουν και εάν μπορείτε να κοιτάξετε πέρα από τα , ομολογουμένως, φτωχά τεχνικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού σας το εγγυώμαι το XCOM θα σας χαρίσει ατελείωτες στιγμές απόλαυσης!. Σας το συστήνω ανεπιφύλαχτα.

Αυτά για το XCOM λοιπών αν σας άρεσε το review ή οποιοδήποτε άλλο έχουμε αναρτήσει στο blog μας, αφήστε μας ένα σχόλιο πείτε μας τι σας αρέσει και τι όχι και ,γιατί όχι, μοιραστείτε το με κάνα φίλο σας, θα σας ευγνωμονούμε αιώνια... (περίπου)

Dissidia 012[Duodecim] Final Fantasy Review

 

Dissidia 012[Duodecim] Final Fantasy Review

Κονσόλα : Playstation Portable
Εκδότης : Square-Enix

Κατασκευαστής : Square-Enix

Άντε πάλι με τους θεούς...τουλάχιστον είναι Final Fantasy!

Το νέο παιχνίδι βάζει μέσα το prequel της αυθεντικής ιστορίας,την αυθεντική ιστορία καλοκαθαρισμένη και σε σειρά χωρίς ανόητα μπερδέματα,ένα κανονικό τέλος και ένα υποθετικό sequel μαζί με μια υπέροχη ματία στο πολύ - σύμπαν του Final Fantasy.Διατηρεί το ύφος του προηγούμενου παιχνιδιού,αλλά σε αυτό το crossover δουλεύει όπως έιπαμε και σε προηγούμενη αξιολόγηση.Εδώ επίσης τα bios και τα συναφή είναι πιο αναλυτικά και δίνουν ένα πιο ευρύ ύφος στους χαρακτήρες όπως και τα notes της ιστορίας και του παιχνιδιού.

Τα πράγματα στρώσαν,αλλά οι κακοί όχι.



Το παιχνίδι παραμένει σχεδόν ίδιο με τον προκάτοχο του,αλλά βελτιώνει απίστευτα την ισορροπία των παιχτών και των κινήσεων,ισορροπεί το κομπιούτερ και τώρα πια δεν είναι τόσο gamebreaking όσο το προηγούμενο παιχνίδι με εξαίρεση κάποια Superbosses που είναι λογικό...τι σόι Superbosses θα ήταν.

Οι χαρακτήρες παλιοί και καινούργιοι συνεχίζουν να διατηρούν το μοτίβο τους,καθένας με την δική του πολεμική τεχνική και στύλ μάχης.Αυτό το βλέπουμε και στους παλιούς και στους καινούργιους.

 

Αυτή την φορά ο παίχτης μπορεί να καλέσει επίσης έναν χαρακτήρα που μπορεί να τον βοηθήσει στην μάχη κάνωντας μια επίθεση στον αντίπαλο.Αυτό ανοίγει τον δρόμο για υπερβολικά πολές στρατηγικές αν λάβουμε υπ’όψιν μας πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτό το σύστημα.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτές οι αλαγές!Η σκασκίερα έχει περιοριστεί αυστηρά για τα dungeon και η υπόθεση πέρνει μέρος σε έναν υπέροχο χάρτη που θυμίζει πιο πολύ overworld ενός RPG,με τέρατα,σεντούκια,καταστήματα,σπηλιές κλπ.

Επίσης ο παίχτης τώρα πια έχει την δυνατότητα να φτιάξει τις δικές του αποστολές και υποθέσεις,ανοίγοντας μια φοβερή πόρτα στο κόσμο της διασκέδασης και των πιθανοτήτων.Κάτι που βρίσκαμε μόνο σε browser παιχνίδια ή πανάρχαια παιχνίδια του PC.Το τέλειο;Μπορεί κανείς να τις ανεβάσει στο διαδίκτυο και να τις κατεβάσουν άλλοι παίχτες.

Τέλος ο παίχτης μπορεί να αυξομειώσει το επίπεδο του χαρακτήρα του,αλλά και του αντιπάλου του, καθώς και να χρησιμοποιήσουν κανόνες μάχες όπως και στο Ys Vs Sora no Kiseki,αλλά εδώ ο παίχτης μπορεί να δημιουργήσει μέχρι και 7 σετ δικών του κανόνων μάχης.Σας λείπει το Dissidia;Φτιάξτε σέτ κανόνων μάχης που΄αντανακλά το Dissidia[πχ το critical είναι Χ5 και όχι Χ2]. Θεωρείτε οτι το παιχνίδι δεν είναι αρκετά ισορροπήμένο;Φτιάξτε την δική σας ισορροπήμένη έκδοση.Θέλετε να φαρμάρετε ευκολα;Φτιάξτε τους δικούς σας κανόνες και πάει λέγοντας.

Το παιχνίδι μας δείχνει τι ακριβώς ήθελαν να κάνουν ο Νομούρα και η ομάδα του όταν πρωτοάρχισαν τα παιχνίδια δράσης.Το παιχνίδι,χωρίς να χάνει τον πυρήνα του,προσθέτει,ισορροπεί και αλλάζει εκεί που πρέπει,δίνοντας πια την τέλεια μορφή στον τρόπο παιχνιδιού.

Περιτό να πω ότι έχουν γίνει προσθήκες σε όλους τους τομείς,από τεχνικές και μουσικά κομμάτια μέχρι στάδια και χαρακτήρες.

Η Square-Enix τα έλεγε,εσείς τα ακούγατε;

Ο ήχος είναι πιο καθαρός και ωραίος,με μουσικές επιλογές που φέρνουν νοσταλγιά αλλά και remix που όλοι θέλαμε να ακούσουμε.Ακόμα και να μην είναι κάποιος φαν της σειράς,ο φοβερός συνθέτης Takeharu Ishimoto κάνει καλή δουλεία στο να δώσει μια καλή γεύση της μουσικής του FF,ακόμα και σε αυτούς που δεν το ξέρουν.Οι ηθοποιοί καλά διαλεγμένοι,είτε καινούργιοι είτε παλιοί στην Square-Enix μαζεύονται και δίνουν ζωή στους χαρακτήρες.Ισχύει και εδώ και ενισχύεται με ακόμα καλυτερα και περισσότερα τραγουδια και πιθανώς ένα από τα κορυφαία μουσικά θέματα για κακούς.

Δεν πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις,αλλά καμιά φορά δεν πιστεύεις και αυτά που βλέπεις!

 

Ναι,τα γραφικά είναι του PSP.Ναι το ξέρω ότι είναι τέλεια.Ναι το ξέρω οτι και τα FMV είναι κορυφαία.Είναι η Square-Enix,τι περιμένατε;Α,ναι να είναι καλογυαλισμένα,χωρίς ηλίθια πολύγωνα.Αυτά και πολλά περισσότερα φτιαχτήκαν εδώ.

Τελικό σκορ : 10 / 10



Τελευταία λόγια :

Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια το PSP και άξιο και καλύτερο του Dissidia,του παιχνιδιού επανάσταση.Πρέπει να το έχετε στο PSP σας.Κυριολεκτικά,δεν λείπει τίποτα από αυτό το παιχνίδι.Μια νέα γενιά παιχνιδιών ξύλου αρχίζει την άνοδο της και μας δείχνει οτι μπορεί να αντέξει στον χρόνο και να γίνει σοβαρή και να παιχτεί όσο και οι βασιλιάδες των παιχνιδιών ξύλο,τόσο σε σπίτια,όσο και σε τουρνουά.

Dissidia Final Fantasy Review

Dissidia Final Fantasy Review

Κονσόλα : Playstation Portable

Εκδότης : Square-Enix

Κατασκευαστής : Square-Enix

　

Μια δικαιολογία για crossover ή καλό σενάριο;

Η υπόθεση βασικά είναι καλή για crossover,πολύ cheesy / corny,αλλά καλό,από αυτό που λατρεύουμε να βλέπουμε.Το μονό κακό είναι οτι είναι κάπως μισοτελειωμένη ακόμα και με τις ιστορίες μαζεμένες,βαλμένες σε μια σειρά και γενικότερα,του σύμπαντος του Dissidia.Επίσης κάποιοι χαρακτήρες είναι κάπως εκτός χαρακτήρα είτε λόγω του ότι έχουν συμπεριφορά που είχαν για λίγο στο παιχνίδι τους ή αφού τέλειωσε το παιχνίδι τους και πολλοί θα μπερδευτούν.

Εδώ μπλέκουν τα πράγματα...

Το παιχνίδι έφερε επανάσταση στα βιντεοπαιχνίδια,όχι μόνο φέρνοντας ένα φοβερό τρόπο παιχνίδιού 3D ξύλου που δεν βασίζεται στα Power Stone,Gundam Vs ή Virtual On.Επίσης πάντρεψε δύο γένη παιχνιδιού που φαινομενικά δεν θα ταίριαζουν ούτε σε χίλια χρόνια.

Όσον αφορά το κλασσικό ξυλίκι :



Αυτός ο τομέας του παιχνίδιου,σε συνδυασμό με τον παρακάτω,είναι που φτιάχνει αυτό το υπέροχο μείγμα.Αρχικά ο παίχτης μπορεί να ελέγξει τον χαρακτήρα του σε μια συνήθως τεράστια τρισδιάστη αρένα και να εκτελέσει κάποιες πολυ κλασσικές ενέργειες όπως άλμα,άμυνα και την κίνηση του.

Τώρα αρχίζουν τα περίεργα : αντί για ελαφριά και βαρία επίθεση που υπάρχει στα περισσότερα 3D Fighters υπάρχει μια Brave και μια HP attack.Το brave είναι μια μέθοδος να αφαιρέσει κανείς hp από τον αντίπαλο.Κάθε παίχτης έχει ένα σταθερό σετ πόντων brave που ανανεώνεται κάθε φορά που ο παίχτης χτυπάει τον αντίπαλο με μια επίθεση HP.Το σετ αλλάζει ανάλογα με τις παραμέτρους του παίχτη και του αντιπάλου[επίπεδο,εξοπλισμοί και άλλα].Οι χαρακτήρες μπορούν όμως να προκαλέσουν περισσότερη ζημία χρησιμοποιώντας τις επιθέσεις brave που πρακτικά κλέβουν από τον αντίπαλο brave και τα προσθέτουν στα δικά σου.Όταν ένας από τους δύο χαρακτήρες χάσει όλους τους brave πόντους τους,τότε ο χαρακτήρας μπαίνει σε μια κατάσταση "break" όπου ο χαρακτήρας σιγά σιγά επαναφέρει τους πόντους brave του και ο παίχτης μπορεί να προκαλέσει critical χτυπήματα για να επαναφέρει το brave του πιο γρήγορα.Σε κατάσταση break,ο χαρακτήρας που έθεσε σε κατάσταση break τον αντίπαλο,λαμβάνει ένα μπόνους brave πόντων από το brave pool του σταδίου,που αυξομειώνεται ανάλογα το στάδιο.



Μετά έχουμε και ένα κλασσικό μηχανίσμο,αλλά με νέα μορφή : το EX MODE.Σαν το awakening,ο παίχτης για ένα μικρό χρονικό διάστημα θα αλλάξει λιγάκι και θα έχει κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες.Εδώ,για να μπεί ένας χαρακτήρας σε Ex Mode πρέπει να μαζέψει αρκετά Ex points που δίνει ο εχθρός όταν τον βαράς.Όταν τον βαράς και σε τοίχους και γενικότερα στο περιβάλλον,θα αφήσει περισσότρους πόντους αλλά και θα κάνει και περισσότερη ζημία[brave ή HP ανάλογα].Οι πόντοι μέχρι να τους αποροφήσει κάποιος από τους χαρακτήρες μένουν μετέωροι μέχρι να εμφανιστεί ένα Ex Core και να τους αποροφήσει.Μόνο τους τα Ex Cores δεν δίνουν πολλούς ex πόντους αλλά μαζεύοντας αρκετούς,ο παίχτης που θα συλέξει κάποιοιν με αρκετούς μπορεί να γεμίσει κατ’ευθείαν την μπάρα του.Τότε μπορεί να μπεί στο Ex Mode και ο χαρακτήρας θα μπορεί να κριτικάρει πιο εύκολα,να αυξησει την δύναμη του και αποκτά την ικανότητα να κάνει μια τελική επίθεση ονόματι Ex Burst μετά από μια HP επίθεση.Ο κάθε χαρακτήρας επίσης έχει από δύο ιδιαίτερες ικανότητες που αποκτά από το Ex Mode που διαφέρουν σε κάθε χαρακτήρα.Κάποιοι αποκτούν και μια έξτρα επίθεση με ένα ιδιαίτερο effect[πχ η Ultimecia σταματά τον χρόνο για λίγο].Τέλος οι χαρακτήρες μπορεί να αλλάξουν λίγο σε εμφάνιση ή ακόμα να αλλάξουν και εξ’ολοκλήρου και να γίνουν αγνώριστοι.

Ένα από τα πιο κουφά του παιχνιδιού είναι η ικανότητα του χαρακτήρα να ταξιδεύει μέσα στις αρένες με τρελούς τρόπους,όπως υπεράνθρωπα άλματα,τρέξιμο στους τοίχους και άλλα.Επίσης το κάθε στάδιο έχει τις δικίες του στρατηγικές και τις δικές του παγίδες μεταξύ άλλων.



Ο κάθε χαρακτήρας είναι εξ’όλοκλήρου διαφορετικός από τους άλλους και φαίνεται στον τρόπο παιχνιδιού του καθένός.Παρ’όλα αυτά το παιχνίδι είναι αρκετά ισορροπημένο και διατηρεί και μεταφέρει πολλούς μηχανισμούς από 2D παιχνίδια σε αυτό το θεόμουρλο 3D.Πράγματα όπως cancel,links,manual combos και άλλα βρίσκονται και όσο τα ανακαλύπτει ο παίχτης,τόσο αλλάζει και το παιχνίδι.Και όσο πιο υπεράνθρωπος γίνεται ένας χαρακτήρας,τόσο πιο εύκολο είναι να εκτελεστούν αυτές οι τεχνικές λογω εξάσκησης και μάθησης.

Τέλος υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με το κομπιούτερ μιας και μπορεί να γίνει από αρκετά εύκολο αμέσως ξαφνικά τρομαχτικά επικίνδυνο.Το παιχνίδι προσφέρει αρκετές επιλογές στο VS τομέα,τόσο εναντίον του υπολογιστή όσο και απέναντι ανθρώπων.Το παιχνίδι στην ανώτατη δυσκολία,θυμίζει πια πιο πολλύ Ninja Gaiden και Devil May Cry,πολλύ παραπάνω απ’ότι θα περίμενε κανείς,λόγω της χρήσης των ικανοτήτων και αντανακλαστικών του παίχτη.Μπορεί από απλοικό και ευχάριστο να γίνει εξίσου hardcore.Και τι hardcore
!

 Αν δεν έχει και RPG μεριά δεν λέει το Final Fantasy!



Πιθανώς το μελανό σημείο του παιχνιδιού,μιας και μοιάζει με σκακιέρα που κινείτε κανείς πάνω και γενικώς οι κανόνες του κόσμου είναι κάπως...τα στατιστικά του παιχνίδιου παρ’ότι προκαθορισμένα είναι αρκετά καλά και προσφέρουν μια σχετικά καλή ισορροπία στο παιχνίδι.Επίσης το ότι μπορείς να εξοπλίσεις τον χαρακτήρα σου με όπλα και άλλα και γενικότερα να τον φτιάξεις όπως θές είναι φοβερά θετικό.Επίσης ο τρόπος που αποκτά κανείς ικανότητες και τεχνικές είναι φοβερός.Το μόνο κακό είναι καμία φορά το grindaρισμά που πρέπει να ρίξει κανείς.Αυτό και το ότι πολλά βασίζονται στα αντικείμενα και καμία φορά αυτό ‘σπάει‘ κάπως το παιχνίδι.Το highlight όμως είναι η απόλυτη μεταμόρφωση του χαρακτήρα και του παίχτη.Ενώ στην αρχή οι χαρακτήρες είναι σχετικά αδύναμοι χωρίς κάτι ιδιαίτερο,στο τέλος του παιχνιδιού και όταν φτάσουν το μέγιστο επίπεδό τους,με ή χωρίς φοβερό εξοπλισμό,μπορούν να κάνουν πράγματα που μόνο φανταζόταν ο παίχτης ότι μπορούσε να κάνει.Επίσης υπάρχουν δίαφορα πράγματα από RPG,κυρίως τα critical hits,drops να κερδίσει EXP,gill[χρήματα] και AP[για να ανεβάσει επίπεδο τις τεχνικές].

Ο παίχτης είναι ικανός να επιλέξει επιθέσεις και ικανότητες που μπορεί να ανεβάσει επίπεδο στην μάχη.Επίσης μπορεί να αγοράσει εξοπλισμό και αντικείμενα μεταξύ άλλων.

Αν δεν ξέρατε ρετρό κομμάτια της σειράς και πως μπορούν να γίνουν remixed...



Ο ήχος είναι πιο καθαρός και ωραίος,με μουσικές επιλογές που φέρνουν νοσταλγιά αλλά και remix που όλοι θέλαμε να ακούσουμε.Ακόμα και να μην είναι κάποιος φαν της σειράς,ο φοβερός συνθέτης Takeharu Ishimoto κάνει καλή δουλεία στο να δώσει μια καλή γεύση της μουσικής του FF,ακόμα και σε αυτούς που δεν το ξέρουν.Οι ηθοποιοί καλά διαλεγμένοι,είτε καινούργιοι είτε παλιοί στην Square-Enix μαζεύονται και δίνουν ζωή στους χαρακτήρες.

PSP,καλά κρατάει και το δείχνει!

Ναι,τα γραφικά είναι του PSP.Ναι το ξέρω ότι είναι τέλεια.Ναι το ξέρω οτι και τα FMV είναι κορυφαία.Είναι η Square-Enix,τι περιμένατε;

Τελικό σκορ : 35 / 40 ~ 8.75 / 10

Τελευταία λόγια :

 

 

Ένα από τα παιχνίδια που φέραν επανάσταση.Απλά εξαίσιο.

Fate / EXTRA (PSP) - Review

Bρίσκεστε ξαφνικά σε ένα σχολείο σε εικονική πραγματικότητα. Σκοπός σας εκεί είναι να κερδίσετε το Holy Grail. Στην προσπάθεια αυτή έχετε τη βοήθεια ενός Servant ο οποίος πολεμάει για σας. Τι είναι τώρα το Holy Grail. Φανταστείτε πως μπαίνετε σε ένα βιντεοπαιχνίδι όπου πολεμάτε άλλους masters που χρησιμοποιούν servants. Στο τέλος θα μείνει μόνο ένας master. Ναι σαν το Ηighlander όπως και κει όποιος χάνει πεθαίνει και ο νικητής έχει ότι επιθυμήσει.

Το voice acting παρέμεινε γιαπωνέζικο στην αμερικάνικη έκδοση. Εμένα δεν με χάλασε αυτό αλλά σίγουρα αν είχε γίνει μεταγλώττιση θα ήταν πιο κατανοητή η ιστορία. Η μουσική ήταν στο στυλ του Final Fantasy X-2. Θα προτιμούσα κάτι πιο επικό προσωπικά και όχι τόσο new age. Τα ηχητικά εφέ από την άλλη άψογα.

Βλέπωντας τα μοντέλα των χαρακτήρων θα πεις...μα γιατί να μην ήταν έτσι και στο Persona 3 σε όλο το παιχνίδι? Αυτά που κλέβουν τη παράσταση είναι τα τοπία στις αρένες τα οποία είναι απίστευτα. Το μόνο αρνητικό που είδα ήταν πως φαίνονται pixels σε κάποιες γραμμές από αντικείμενα αλλά γενικότερα φτάνει την κονσόλα στα οριά της.

Ο χειρισμός είναι πραγματικά καταπληκτικός. Εύκολα μπαίνεις στο ζουμί και γρήγορα. Σε χρόνο μηδέν θα τα κάνετε με κλειστά τα μάτια όλα

Δεν πίστευα ποτέ πως το πέτρα-μολύβι-ψαλίδι-χαρτί θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε RPG και να έχει τόσο βάθος. Το να νικάς έναν αντίπαλο χρειάζεται διάβασμα του αντιπάλου για το πως παίζει και στρατηγική. Ειδικά τα Μaster vs Master fights είναι απόλαυση. Μετά από κάθε μάχη έχεις μερικές μέρες να βρεις τα κλειδιά των λαβύρινθων και να ψάξεις να βρεις στοιχία για τον αντίπαλο σου. O αντίπαλος κάνει 6 κινήσεις. στη μάχη. Κάποιες από αυτές αποκαλύπτονται κάποιες άλλες όχι και πρέπει να μαντέψεις τι θα κάνει για να κάνεις εσύ αυτό που το αποκρούσει. Δηλαδή o αντίπαλος κάνει...

Αttack->κάνεις guard
Break->κάνεις attack
Guard->κάνεις breal

Aργότερα στο παιχνίδι μαθαίνεις νέες σπέσιαλ κινήσεις στον servant σου με αποκορύφωμα το Νοble Fantasm που είναι η σούπερ κίνηση του και την κάνεις μια φορά σε κάθε μάχη στον 4ο γύρο. Οπότε και αυτό πρέπει να σκεφτείς καλά πότε θα το κάνεις.

Oσόν αφορά τη διάρκεια του παιχνιδιού προσωπικά μου πήρε 28 ώρες gameplay στο normal mode με servant Saber  και θεωρώ πως είναι είναι αρκετά καλή διάρκεια για παιχνίδι του PSP. Ειδικά επειδή υπάρχει και Νew Game Plus όπου κρατάς διάφορα αντικείμενα. Θετικό επίσης πως υπάρχουν 3 classes να διαλέξεις και μπορείς να επίλέξεις αν θα έχεις αγόρι ή κορίτσι για ήρωα.

Σε γενικές γραμμές ενά από τα καλύτερα RPG στο PSP και γενικότερα στην ιστορία των videogames με φοβερή υπόθεση και πρωτότυπο gameplay. Toυ βάζω ένα 9/10. Aναμένουμε σύντομα και sequel!

Professor Layton and the Curious Village (nintendo DS)

Πρόλογος για την σειρά!

Με αυτό το παιχνίδι ξεκίνησε το franchise γρίφων, Professor Layton!Η creator & developer Level 5 σίγουρα είχε "μυριστεί", την εξαιρετική ποιότητα και το μεράκι που είχε ο τίτλος της και πλέον από το 2008(βγήκε τότε το curious village Ευρώπη) έως σήμερα αριθμούμε 4 παιχνίδια στο ds,ένα στο 3ds,μια animated ταινία καθώς και επερχόμενους τίτλους!

Η περιπέτεια ξεκινά!

Η ιστορία μας ξεκινά με ένα γράμμα που λαμβάνει ο Professor Layton και ο μαθητής του Luke.Το γράμμα λέει πως είναι ανάγκη ο καθηγητής να πάει στο χωριό St. Mystere ώστε να διερευνήσει μια μυστηριώδης υπόθεση που αφορά το Golden Apple! Το golden apple είναι ένα αντικείμενο όπου όποιος το βρει θα λάβει την περιουσία του αποθανόντα Baron Augustus Reinhold ,κάτοικου του St. Mystere , όπως έγραψε ο ίδιος στην διαθήκη του!Η χειρεύσασα γυναίκα του Lady Dahlia με το γράμμα αυτό καλή τον Pr. Layton να διαλευκάνει την υπόθεση!

Point n..Tap puzzle adventure!
H φύση του παιχνιδιού είναι κάτι τέτοιο!Βλέπουμε στατικές εικόνες όπου υπάρχουν αντικείμενα ή χαρακτήρες όπου αλληλεπιδρούμε με αυτά/αυτούς μέσω της touch screen οθόνης του ds με το stylus. Σχεδόν κάθε συνομιλία με τους χαρακτήρες του χωριού θα καταλήγει σε ένα puzzle που εμφανίζεται στην touch screen οθόνη του ds και στην πάνω οθόνη βλέπουμε το τι μας ζητά ο γρίφος!Οι γρίφοι είναι παντός είδους π.χ. μαθηματικοί,απλής λογικής, παρατηρητικότητας κτλ.
Σε κάθε γρίφο έχετε τρία κλειδωμένα hint buttons που ξεκλειδώνεται το κάθε ένα με τα hinte coins ,που θα βρίσκεται σε διάφορα σημεία του τίτλου με την γραφίδα τα οποία μοιάζουν "ύποπτα" όπως μια καμινάδα!

Τα hinte coins είναι λίγα σε όλο το παιχνίδι και καλό είναι να τα χρησιμοποιήσετε σε δύσκολα puzzles.
Oι πόντοι επιβράβευσες λύνοντας γρίφους λέγονται picarats και όσο πιο πολλά κοστίζει ένας γρίφος τόσο πιο δύσκολος είναι.Συνήθως το 1ο hint button σας βοηθά λίγο και το 3ο hint button δίνει αρκετά μεγάλη βοήθεια στην επίλυση του γρίφου αλλά ποτέ την απάντηση "στο πιάτο"!
Kάποιοι γρίφοι είναι κρυμμένοι σε αντικείμενα οπότε με το stylus θα πρέπει να πατάτε τα πάντα!
Συνολικά το παιχνίδι έχει 138 γρίφους!
Για να γίνει progress η ιστορία η οποία είναι απίστευτα ενδιαφέρουσα σε στιγμές κλειδιά θα πρέπει να έχετε ήδη λύσει ένα μεγάλο αριθμό γρίφων για να συνεχίσετε!

Γραφικά στο ...χέρι!

Ναι ,τα γραφικά είναι hand drawn και έχουν μια anime γοητεία!Σε πολλά σημεία στο παιχνίδι θα παρακολουθήσουμε fully animated cut scenes ,τα οποία είναι σπάνια για τίτλο του ds!
Γενικά τα γραφικά είναι απίστευτα!

Ο ήχος του παιχνιδιού!

Το παιχνίδι έχει απίστευτα ποιοτικά voice overs με την βρετανική προφορά του Pr.Layton & Luke να ταιριάζει θαυμάσια!
Από την άλλη το theme των γρίφων κάπου θα μας κουράσει.

Χορταστική...διάρκεια!

Το παιχνίδι έχει μεγάλη διάρκεια!Μου πήρε 15 ώρες να το τερματίσω και μπορώ να επιστρέψω να λύσω γρίφους που έχω αφήσει!

Επίλογος!

Το παιχνίδι είναι μια κατηγορία μόνο του για αυτό και έγινε και αγαπημένο από τους παίκτες και αριθμοί τόσες συνέχειες! Συνδυάζει με έξυπνο τρόπο το λύσιμο γρίφων με την αφήγηση μιας πολύ ενδιαφέρουσας ιστορίας!
Από εμένα παίρνει ένα 9/10 και είμαι σίγουρος ότι οι συνέχειες του θα είναι εξίσου καλές αν όχι καλύτερες!

!

Final Fantasy Type-0 Review

Final Fantasy Type-0 Review

Κονσόλα : Playstation Portable

Εκδότης : Square-Enix

Κατασκευαστής : Square-Enix

Ο πόλεμος είναι κακός,είτε πραγματικός είτε φανταστικός.

 

 

Στον κόσμο του Oriense υπάρχουν τέσσερις κρύσταλλοι.Αυτοί διοικούνται από τις θεότητες Diva που έχουν σχέση με την θεά Έτρο.Αυτοί οι κρύσταλοι διαλέγουν δίαφορους ‘εκλεκτούς‘ και τους μεταμορφώνουν σε L'Cie,ανθρώπινες πυρηνικές κεφαλές[χωρίς πλάκα] που υπακούν την βουλή των κρυστάλλων.Όσα κράτη έχουν L'Cie προσπαθούν να τα ελέγξουν και τα βάζουν στον στρατό τους.Οι κρύσταλοι όμως δεν έχουν μόνο αυτή την δύναμη.Οι κρύσταλοι,για να ωθήσουν τους ανθρώπους να πολεμήσουν μέχρι τελικής πτώσεως,σαν θηρία,χωρίς τύψεις και χωρίς έγνοιες,σβήνουν όλες τις αναμνήσεις των νεκρών.Οπότε ακόμα και ο καλύτερος φίλος σου πεθάνει μπροστά στα μάτια σου,θα τον ξεχάσεις αμέσως και θα συνεχίσεις να πολεμάς και να σφάζεις ανενόχλητος χωρίς να σε νοιάζει τίποτα...και δεν έχεις την αίσθηση του χαμού,της λύπης,αλλά ούτε και τις αναμνήσεις των φίλων σου...πόσο μάλλον της οικογένειας σου...κάνοντας σε από άνθρωπο,ένα όπλο πολέμου με σάρκα και οστά,χρήσιμο μόνο για πόλεμο και μακελιό.Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη εφαρμογή...

Ένα από τα τέσσερα κράτη όμως,το κράτος της φωτιάς,ο Φοίνικας[Suzaku / Κόκκινος Φοίνιξ] έχει μια πολύ ιδιαίτερη δύναμη κρούσης...μια ομάδα από νεαρούς...την τάξη 0.Παρ’ότι αποτελείτε από εφήβους,η δύναμη της είναι αρκετή για να προκαλέσει φόβο ακόμα και στους πιο φοβερούς πολεμιστές του κόσμου.Καθώς πλησιάζει η ώρα των τελευταίων μαχών του πολέμου και αρχίζει η αντεπίθεση του κράτους του Φοίνικα,η φοβερή τάξη 0 υποδέχεται δύο νέα μέλη...δύο νέα μέλη που πιθανώς να αλλάξουν την μοίρα αυτού του κόσμου,πιθανώς με πολύ διαφορετικό τρόπο από αυτόν που περίμεναν.

Μια από τις πιο απίστευτες ιστορίες πολέμου που έχουν γραφτεί στα βιντεοπαιχνίδια,η Square-Enix παρουσιάζει ένα ακόμα αριστούργημα που θα μείνει στην ιστορία των βιντεοπαιχνίδιων.Ένα παιχνίδι ύμνος στους άγνωστους στρατιώτες και τους πεσώντες των πολέμων,ενώ παράλληλα αποδίδει φόρο τιμής στα παιδία που μεγάλωσαν στον πόλεμο και το μόνο που μάθαν είναι να πολεμάν...και μόνο αυτό.Και όχι σε κάποιον πόλεμο που είναι απαραίτητα για υπεράσπιση της πατρίδας τους...αλλά για έναν πόλεμο που θα συνεχίζετε όσο υπάρχουν συμφέροντα και μιλιτιραστικές οργανώσεις και χώρες που βρίσκονται σε διαμάχη,όσο υπάρχουν όπλα και η παράνοια της εισβολής,η τρέλα της σφαγής για δόξας,της κατάκτησης για ένα καλύτερο μέλλον...ο πόλεμος δεν είναι μια πατριωτική φαντασίωση που όταν πεθαίνεις θα τιμηθείς και γίνεις άντρας...ο πόλεμος είναι κάτι φριχτό που δεν κερδίζει κανείς τίποτα από αυτόν.Και εδώ φαίνεται αυτή η πραγματικότητα πιο στεγνά από πότε,διαλύοντας τις φαντασιώσεις που προωθούν τα παιχνίδια πολέμου που διαφημίζονται αυτές τις μέρες,δείχνοντας μας με μια θλιβερή ματιά τι σημαίνει να πεθάνεις για κάτι ηλίθιο...για κάτι ασήμαντο...και να μην σε θυμάται κανείς.

Από το πενάκι του Hajime Tabata,γνωστού μέχρι τώρα μόνο ως προγγραματιστή μαχών και άλλων διεργασιών στα Kingdom Hearts Birth By Sleep,The 3rd Birthday και Crisis Core,τον βλέπουμε να ξετυλίγει τις σκέψεις του σε αυτό το παιχνίδι και να δημιουργεί χαρακτήρες που θα μας μείνουν χαραγμένοι στην μνήμη μας.Μαζί με την ομάδα του Νομούρα[ομάδα της Οσάκα],αυτό το παιχνίδι μας δίνει μια υπέροχη ματία στην ψυχολογία των πολεμιστών και των πολέμιων,αλλά και των παιδιών που μεγάλωσαν στην μάχη.Πέρα όμως από αυτά,λόγω του φοβερού plot device που λέγεται κρύσταλοι,μας δείχνει και μια άλλη πλευρά του πολέμου,αλλά και την σχολική ζωή των ηρωών μας και των κατοίκων του Orience.Πιθανώς το πιο βίαιο,απάνθρωπο,διεστραμένο και πραγματικό Final Fantasy και το μοναδικό που μάλλον αποδίδει δικαιοσύνη στον τίτλο...είναι μια τελευταία φαντασία...

Να έκανε και άλλα παιχνίδια έτσι η Square-Enix.



Λοιπόν,το παιχνίδι βασίζεται στο σύστημα ATB Kai,που υπήρχε και στο Crisis Core,αλλά το εξέλιξε πολύ παραπάνω...πάρα πολύ παραπάνω!Τώρα πια,δεν υπάρχει αυτό το μενού που υπήρχε για να επιλέγεις τις επιθέσεις σου,αλλά αντικαταστάθηκε με ένα που θυμίζει πιο πολύ αυτό τον Kingdom Hearts,το L και το R τώρα πιά έχουν ξεχωριστούς και πιο χρήσιμους ρόλους και επιτέλους υπάρχει πλήρης έλεγχος της κάμερας,κάτι που το Crisis Core δεν χρειαζόταν λόγω του συτήματος μάχης του και των μικρών ‘περιοχών‘ που οι μάχες λαμβάναν μέρος.Εδώ όμως,το παιχνίδι τα βάζει όλα στην θέση τους και ικανοποιεί και τους πίο δύσκολους.

Ο χειρισμός είναι πανεύκολος και άνετος και μπορεί κανείς να τον αλλάξει ανα πάσα στιγμή.Αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι το παιχνίδι είναι απλό...ούτε εύκολο.

Αρχικά θα πώ οτι το παιχνίδι πέρα από dungeon,σπηλιές και πόλεις όπου ο παίχτης είναι μόνιμα σε φάση μάχης,υπάρχει και ένας τεράστιος[χωρίς υπερβολή] χάρτης - κόσμος προς εξερεύνηση που έχει τέρατα να πολεμήσει,περιοχές να εξερευνήσει ακόμα και chocobo προς πιάσιμο!

Το παιχνίδι έχει αρκετά κόλπα,κάποια εντελώς καινούργια και κάποια που είναι εφαρμογές παλιών ξεχασμένων ιδεών.Αρχικά το πιο χρήσιμο σύστημα είναι τα Enemy Sights.Αυτά είναι ειδικά Lock-Ons που εμφανίζονται όταν ο εχθρός κάνει μια συγκεκριμένη κίνηση και βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση.Το σύστημα θυμίζει πιο πολύ Crisis Core,Kingdom Hearts και Ys 7,ο παίχτης χτυπάει μεν σχετικά ελευθέρα,αλλά κοντά σε εχθρό οι επιθέσεις trackάρουν.Όταν μπεί σε lock-on όμως ο παίχτης τότε μπορεί να δει τα enemy sights.Αυτά χωρίζονται σε Normal Sight,Break Sight και Kill Sight.To πρώτο είναι το κανονικό,που συναντάμε παντού,κλασσικό Lock-On.Το δεύτερο εμφανίζεται όταν ο εχθρός που έχει λοκαριστεί ο παίχτης κάνει μια επίθεση και είναι ευάλωτος,το εικονίδιο θα μεγαλώσει και θα γίνει κίτρινο.Αν ο παίχτης χτυπήσει τον εχθρό εκείνη την στιγμή θα σκάσει τόνους ζημιάς,ακόμα και αν δεν έκανε καθόλου ζημιά στον εχθρό προηγουμένως!Το τελευταίο είναι πιο σπάνιο όταν ο εχθρός είναι με γεμάτη ζωή,αλλά εμφανίζεται.Συνήθως είναι για να αποτελειώσεις τον εχθρό.Όταν εμφανίζεται,το εικονίδιο μεγαλώνει και γίνεται κόκκινο.Αν ο παίχτης επιτεθεί εκείνη την ώρα,τότε θα σκοτώσει τον αντίπαλο αμέσως!

Έπειτά είναι το ζουμί του παιχνιδιού.Οι κύριες φάσεις του παιχνίδιου είναι οι αποστολές.Αυτές θα θυμίσουν πίο πολύ κάτι από κλασσικά action παιχνίδια.Ο παίχτης κυρίως επιλέγει μια ομάδα μέχρι και τριών χαρακτήρων για να πάρει μαζί του ενώ έχει τους υπόλοιπους καβάντζα να περιμένουν και ορμάει στην μάχη ολοκληρώνοντας διάφορα objectives κατά την διάρκεια της αποστολής.Όμως δεν είναι μόνο αυτό.Ο παίχτης μπορεί ανα πάσα στιγμή να αλλάξει μεταξύ των τριών χαρακτήρων που έχει στο πεδίο και μπορεί να εκτελέσει και ειδικές διαταγές[Special Orders] που αν τις ολοκληρώσει θα έχει ένα βραβείο στο τέλος.Αν όμως αποτύχει,θα πεθάνει...σκληρό,αλλά αξίζει το ρίσκο.Επίσης κάθε αποστολή μετράει τον χρόνο ολοκλήρωσης,τους θανάτους χαρακτήρων και τα Phantoma που μάζεψε ο παίχτες και του δίνει έναν ανάλογο βαθμό.Αν ο παίχτης αριστεύσει σε όλα[πάρει Α και στα τρία],ο βαθμός του θα γίνει S και θα λάβει ειδικά βραβεία από την αποστολή.

Όμως δεν είναι αυτό το μόνο.Αρκετές φορές θα βρεθείτε να βοηθάτε σε εισβολές και θα βρεθείτε σε έναν χάρτη που θυμίζει Real Time Strategy παιχνίδια,σαν το Age of Empires 2,αλλά πέραν του ότι θα δίνετε διαταγές στα στρατεύματα σας και θα τους λέτε που να πάνε και τι να κάνουν,οι χαρακτήρες σας θα είναι η δύναμη που θα αλλάξει την ροή της μάχης!Καθώς περιπλανιέστε σε αυτόν τον χάρτη θα βοηθάτε τα στρατεύματα σας να καταλαμβάνουν πόλεις φρούρια ακόμα και φυλάκια,που συνήθως θα πρέπει να τα αντιμετωπίστε σαν dungeon για να τα κατακτήστε.

Έπειτά με τις περιοχές που κατακτάτε ή ελευθερώνεται ο χάρτης σας ανοίγεται ακόμα περισσότερο.Και μπορείτε να χρησιμοποιήστε τις αεροπορικές βάσεις για να μετακινηθείτε πιο εύκολα στον χάρτη με αερόπλοια.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά!Το σύστημα είναι σαν του Crisis Core όπου τα stats είναι καθορισμένα για κάθε παίχτη,αλλά εδώ υπάρχουν και αντικείμενα που μπορούν να αυξήσουν το φυσικό όριο τους...αλλά θέλει χοντρό grind και δεν συμφέρει λόγω του ότι ο εξοπλισμός θα σώσει τον παίχτη.Το φυσικό όριο,όπως και στο Crisis Core είναι 255...πρέπει να έχει κόλλημα ο Tabata με αυτόν τον αριθμό.Το πιο φοβερό όμως,είναι ότι με κάθε επίπεδο ο παίχτης αποκτά και AP[Ability Points] που μπορεί να ξοδέψει για να αποκτήσει καινούργιες ικανότητες ή να εξελίξει και να καλυτερεύσει υπάρχουσες.Όπως και στο Kingdom Hearts Birth By Sleep και τα Dissidia,η αλλαγή από απλό ανθρωπάκο σε υπεράνθρωπο γίνεται εμφανείς όσο μεγάλώνουν τα επίπεδα.

Τέλος υπάρχει και τρόπος να μεγαλώσεις τις μαγείες σου.Αυτό γίνεται συλλέγοντας Phantoma.Τα Phantoma είναι κάτι σαν την ψυχή και ο παίχτης μπρεί να τα συλέγει από εχθρούς που είναι νεκροί[κάνοντας τους να εκραγούν σε έναν πίδακα αίματος].Κάθε εχθρός δίνει συνήθως συγκεκριμένα Phantoma αλλά ανάλογα με το ξόρκι που θα τον αποτελειώσει ο παίχτης,αυξάνεται η πιθανότητα κάποιου σπάνιου Phantoma.Επίσης καθώς συλέγει Phantoma ο παίχτης γεμίζει MP.

Το πιο απίθανο όμως είναι το RPG στοιχείο του παιχνιδιού.Ο παίχτης μπορεί να περιπλανηθεί στην σχολή του αλλά και σε πολείς και να μιλήσει σε διάφορους,από μαθητές,ακόμα και τους άλλους χαρακτήρες της τάξης 0!Κάποιοι από αυτούς τους διαλόγους θα είναι ειδικοί διάλογοι και θα παίρνουν μέρος αρκετές φορές σε cutscenes και θα σας αποδίδουν με κάποιο ιδιαίτερο βραβείο[κάποιο όπλο,αντικείμενο κλπ] σε αντίθεση με τους πιο κοινούς διαλόγους που θα δίνουν κανένα μικρό αντικείμενο ή τίποτα potion.Πέραν του ότι σας δίνουν μια ματιά στους διάφορους χαρακτήρες του παιχνιδιού βλέπουμε και τους ήρωες πως αντιδρούν και πως πράττουν σε διάφορες καταστάσεις,συνήθως κωμικές στον θεατή,αλλά ρεαλιστικά κωμικές[πχ : ο Nine φωνάζει στην βιβλιοθήκη και του κάνουν παρατήρηση...μόνο και μόνο για να ουρλιάξει περισσότερο].Αυτά όμως τρώνε χρόνο από την μέρα και αυτό φαίνεται από κάτι αριθμούς στο κάτω μέρος της οθόνης που μετράνε τις μέρες και τις ώρες μέχρι την επόμενη αποστολή της ιστορίας.Κάθε ειδική συζήτηση παίρνει γύρω στις δύο ώρες πάντα,ενώ οτιδήποτε άλλο γίνεται δεν ξοδεύει χρόνο...εκτός και αν ο παίχτης βγει στον χάρτη και κάνει διάφορα[πχ grind].Επίσης υπαρχουν διαλέξεις όπου λειτουργούν σαν ειδικές συζητήσεις αλλά είναι πιο χρήσιμες μιας και συνήθως θα δίνουν όχι απλά πολύ καλά αντικείμενα,αλλά θα αυξάνουν το συνολικό HP,MP ακόμα και τα διάφορα stats ή θα δίνουν AP!

Τέλος[το εννοώ] υπάρχει και η βιβλιοθήκη που έχει κάτι που λέγεται Crimson Codex.Αυτό έχει όλες τις πληροφορίες του παιχνίδιου,από οδηγίες,αποστολές,τέρατα πληροφορίες χαρακτήρων ακόμα και cutscenes.Ακόμα και κρυφά cutscenes που εξηγούν πλήρως το παιχνίδι.Και ο παίχτης έχει πρόσβαση σε αυτό και από το αρχικό μενού!

Τα μόνα δύο προβλήματα του παιχνιδιού είναι τα εξής :

1)Είναι δύσκολο παιχνίδι.Ακόμα και στο επίπεδο 99 θα υπάρχουν δυσκολίες.Ώρες ώρες θα νομίζετε ότι παίζεται κάποιο παιχνίδι Ninja Gaiden ή κανά Devil May Cry στο Dante Must Die.Αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα λίγο στους παίχτες που δεν αφιερώνουν χρόνο στα παιχνίδια[στον ελεύθερο τους χρόνο πάντα,δεν μιλάμε να παίζεται 24 ώρες χωρίς να έχετε ζωή,είπαμε,απλά μην περιμένετε με 20 λεπτά την ημέρα να γίνεται τέλειοι...θα σας πάρει καμιά δύο βδομάδες,με μια ώρα παιχνίδιου την ημέρα].

2)Το Grind.Αυτό είναι το αληθινό πρόβλημα του παιχνιδιού.Όπως κάθε παιχνίδι που είναι παρών ο Tabata,και αυτό έχει πρόβλημα στο grinding.Θα βρεθείτε να grindάρεται αρκετές φορές για πολλές ώρες.Λόγω του συτήματος πιθανώς,η εμπειρία δουλέυει περίεργα,οπότε μην παραξενευτείτε αν πάτε και σκοτώστε ένα Flan επιπέδου 99 με έναν χαρακτήρα επιπέδου 34 και δεν ανεβείτε επίπεδο.Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα αλλά ευτυχώς με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο κατακτιέται.

Απόκοσμοι ήχοι.



Ο ήχος είναι ως γνωστόν πεντακάθαρος σε όλους τους τομείς και ο Takeharu Ishimoto επιστρέφει για να μας ξεκουφάνει με τις κομματάρες του,φρέσκες από το ‘φούρνο‘ που ‘έψησε‘ τα κομμάτια του Crisis Core.Ελπίζω να σας αρέσουν οι ροκιές και οι μεταλίες...κυρίως οι epic μεταλιές.

Οι ηθοποιοί δεν πάνε πίσω όμως.Βετεράνοι και νέοι ηθοποιοί δουλεύουν στο παιχνίδι και κάποιοι από αυτούς είναι βετεράνοι της Square-Enix[πχ ο Takahiro Sakurai(Cloud Strife),ο Hideo Ishikawa(Auron,Squall και πολλοί άλλοι) κλπ].Ακόμοι και οι νεαροί καταφέρνουν να αποδώσουν τους χαρακτήρες τους πολλύ καλά.

Όσο για τα ηχιτικά,είναι...μαγευτικά με μια έννοια,αλλά και τρομαχτικά με μια πιο σωστή.Μες την μάχη μπορείς να ακούσεις τον χαμό από ματωμένες κραυγές,από πυροβολισμούς,ακόμα και από εκρήξεις σωμάτων σε ματωμένες μάζες!

Δεν θα πιστεύετε τα μάτια σας!

 

Είναι η Square-Enix,ας μην γελιόμαστε.Την στιγμή που η Square-Enix δεν θα βγάλει παιχνίδι με άριστα γραφικά,θα είναι η στιγμή που θα γίνει σαν την Capcom σήμερα,επειδή θα έχει απολύσει όλα τα ταλέντα της.

Είτε είναι CG(Computer Graphics) είτε GG(Game Graphics),τα γραφικά είναι φανταστικά.Αυτό που είναι πιο φοβερό είναι ότι αυτήν την φορά το αίμα φαίνεται ακόμα και στο παιχνίδι.Πεθαίνει ένας ήρωας;Αίμα.Πεθαίνει ένας κακός;Αίμα.Κάνει κάποιος μια δολοφονική επίθεση;Αίμα.Θέλετε να συλλέξτε Phantoma;Οι εχθροί σας θα διαλυθούν σε ματωμένες μάζες με εκρήξεςι αίματος...σαν από Mortal Kombat να βγήκε.Επίσης ανάλογα την επίθεση ο αντίπαλος θα έχει και τον αντίστοιχο θάνατο πχ αν του επιτεθεί κανείς με ξόρκι φωτιάς,θα πεθάνει αφήνοντας ένα πτώμα που καίγεται ενώ αν χτυπηθεί από πάγο,θα κρυσταλωθεί.

Τελικό σκορ : 40 / 40 ~ 10 / 10



Τελευταία λόγια :

Τι να πώ;ΤΕΛΕΙΟ!Σε όλους τους τομείς.Αν το Dissidia έφερε επανάσταση στα παιχνίδια ξύλου,το Gundam Vs Gundam και το Gudam Extreme Vs φέραν επανάσταση στα παιχνίδι ξύλου και Gundam,το Type-0 φαίρνει επανάσταση στα Action RPG.Είναι λες και είναι απόσταγμα όχι μόνο των καλύτερων της Square-Enix αλλά γενικότερα των ARPG εκεί έξω.Εθιστικό,διασκεδαστικό,με ωραία υπόθεση και ένα σύστημα που θα αποτελέσει βάση για τα επόμενα ARPG της SE[το είπαν,η ίδια ομάδα θα φτιάξει και Type-1,2,3 μέχρι και 4 τουλάχιστον]!Παναγία μου...είναι σαν το FFVII και το Ocarina of Time και πάλι.

Με λίγα λόγια,ένα παιχνίδι που αξίζει πραγματικά να έχετε στην συλογή σας,άσχετα με τα συστήματα που έχετε.Όσοι δεν έχετε PSP,μπορείτε να το κατεβάστε στο PSN και να το απολαύστε στο PSV ή στο PS3.